اصول سرمایه گذاری بلند مدت

اصل یکم - مهمترین اصل این است که حتی در بهترین شرایط ممکن است به دلیلعدم دسترسی به اطلاعات نهانی قیمت سهم خریداری شده افت کند و یا از ارزشآن کاسته شود بنابراین اگر فرد سرمایه گذار کوتاه مدت برنامه ریزی کردهباشد ممکن است در چنین شرایطی مجبور به خروج از بازار شود و این یعنیبدترین ضربه به بازار بورس و حتی خود شخص چه از نظر مسائل مالی و چه ازنظر اثرات روانی، در این شرایط فرد سرمایه گذار به دلیل اثرات مخرب روانیتصمیماتی عجولانه و نادرست خواهد گرفت و نهایتاً نتیجه مطلوبی به همراهنخواهد داشت، البته فراموش نکنیم وقتی براساس بررسی های نسبتاً دقیقاقدامی می کنیم و با کاهش ارزش سرمایه مواجه می شویم بهتر است به جای غصهخوردن، رفتارمان را تحلیل کنیم. بنابراین برنامه ریزی بلندمدت تنش هایناشی از کاهش ارزش سرمایه در کوتاه مدت را نخواهد داشت و فرد سرمایه گذاربا آسودگی خاطر منتظر آینده خواهد ماند و در مقاطع کوتاه مدت ضرورتی براینقد کردن سرمایه خود نمی بیند .

البته این توضیحات با فرض انتخاب سهامی با ارزش ذاتی و گذشته مطلوب است کهدر ادامه و توضیحات مربوط به نکاتی در خصوص انتخاب سهم به آن خواهیمپرداخت ضمناً لازم است در تمامی اصولی که در اینجا مطرح می شود به آنهاتوجه شود .

اصل دوم - همانطوری که در اصل ۱ گفتیم معمولاً وقتی تصمیم بلند مدت اتخاذمی شود سهام با ارزش افزوده مناسبی که در گذشته کسب کرده اند انتخاب میشود و معمولاً تغییرات احتمالی و موقتی در بورس بر روی اینگونه شرکت هااثر مخربی نخواهد داشت و به راحتی آسیب پذیر نیستند و در بلندمدت مجدداًشرایط بهبود را حتی اگر صدمه دیده باشند خواهیم دید، البته دقت شود که دربرخی موارد نیز اینچنین نیست که در توضیحات نکات انتخاب سهام به آنهااشاره شده است . فرض کنید روی سهامی برای کوتاه مدت سرمایه گذاری کنیم واین سرمایه گذاری فقط با توجه به بازدهی قابل توجه روزانه تصمیم گیری شودو به واسطه اینکه این داستان همچنان ادامه دارد تصمیمی برای فروش به موقعنگیریم چون بر اساس ارزش ذاتی و یا واقعی انتخاب صورت نگرفته، بنابرایناگر اوضاع تغییر کند و روند کاهشی ارزش سهم آغاز شود تا جایی که حتی امکاننقد کردن آن فراهم نشود، خوب ادامه داستان مشخص و این یعنی بدترین حالتبرای سرمایه گذاری .

اصل سوم - وقتی شرکتهایی با دید بلند مدت انتخاب می کنید یعنی قبول داریدکه تصمیم دیگری برای پولتان ندارید حال شرایطی فراهم می شود که در میانمدت و یا کوتاه مدت می توانید با سود مناسبی از بازار خارج شوید و باآرامش خاطر اقدام به فروش می کنید بنابراین می توان برنامه ریزی درازمدتداشت و با اطمینان خاطر و ریسک کمتر حتی در کوتاه مدت از بازار خارج شد. پس همیشه با دید درازمدت برنامه ریزی کنید و در صورت لزوم در کوتاه مدتتصمیم به فروش بگیرید .

اصل چهارم - فراموش نکنید که در هر خرید و فروشی مبلغی به عنوان مالیات،سازمان و کارگزار (در ایران و شرایط فعلی ۲ درصد ) کسر می شود اگر فکر میکنید برنامه ریزی های کوتاه مدت سود بیشتری دارد می توانید تعداد معاملاتو درصد های پرداختی را جمع بزنید و با شرایط نگه داشتن سهمی در بلند مدتمقایسه کنید، خوب در کوتاه مدت درگیری های روزانه بیشتر است ریسک های خاصخود را دارد و آرامش در این شرایط کمتر است بنابراین برای حصول نتیجهکنترل روند اتفاقات و تصمیمات می تواند مسائل زیادی را برای سرمایه گذارروشن کند .

اصل پنجم - جهت گیری بازار به سمت سرمایه های کوتاه مدت سبب می شود تاتوجه به شرکت های معتبر که پشتوانه مالی قابل قبولی دارند کمتر شود و شرکتهایی که حرفی برای گفتن ندارند به صورت مقطعی سودی حاصل کنند و بزرگ جلوهداده شوند و از طرفی شرکت های معتبر علاوه بر اینکه مجبور می شوند وقت وسرمایه بیشتری برای حمایت در این بازار قرار دهند و از هدف اصلی خود یعنیتامین نیازهای مردم در بازار کالا و خدمات دور شوند و در نتیجه به صورتناخواسته سهام شان ارزش واقعی خود را از دست دهد و نهایتاً به دلیل جذبنقدینگی در بازار بورس، بازارهای دیگر نیز تحت تاثیر قرار گرفته و اینگونهشرکت ها دو بازار خود را از دست می دهند لازم به توضیح است که مدیریت دوبازار اصولاً کاری است بسیار مشکل و جهت های بازار در هر یک از این دو بردیگری تاثیر گذار است . لازم به توضیح است که در بین شرکت هایی که درکوتاه مدت بازدهی خوبی دارند قطعاً شرکت های با ارزشی نیز وجود دارد که درهر صورت انتخاب آنها برای بلند مدت نیز سودآور است. در مبحث انتخاب سهمنکاتی در خصوص مدیریت و جهت گیری بازار ارائه خواهد شد .

اصل ششم - زمانی که اوضاع سیاسی اثرات منفی بر روی بازار بورس می گذاردمعمولاً بیشترین تاثیر را بر سهام هایی که ارزش ذاتی کمتری دارند می گذاردبنابراین باز هم دید دراز مدت باعث می شود که سهام های با ارزش ذاتی بیشتررا انتخاب کنیم و افت و خیزهای مقطعی آنها نگرانی کمتری به همراه داشتهباشد .

اصل هفتم - اصولاً سهامدار می شویم تا شرکت ها با پشتوانه مالی سرمایه هایکوچک به بقا و رشد خود ادامه دهند و تلاش می کنند تا سهامداران بیشتری ازدو طریق جذب کنند: اول سود حاصل از سرمایه گذاری و دوم ارائه کالا و خدماتمورد پسند مشتری . بنابراین شرکتی را برای سرمایه گذاری انتخاب کنیم که ازخود مایه ای دارد و در جهت جلب رضایت مشتری تلاش های مضاعفی می کند اگردیدگاه این باشد قطعاً سرمایه گذاری بلند مدت معنی واقعی خود را پیدا میکند. شاید این سئوال طرح شود که اگر همه بلند مدت سرمایه گذاری کنند پسچگونه معامله شکل می گیرد ؟ همان گونه که می دانید انجام معامله ناشی ازاختلاف سلیقه است و خاتمه یک سرمایه گذاری شروعی برای سرمایه گذاری دیگریاست که ممکن است هر دو در مقطع زمانی خود تصمیم به سرمایه گذاری بلندمدتداشته اند .

 

/ 0 نظر / 112 بازدید